Snowbootzzz 2011 - een verslag van Mitchel, één van onze matties

Zoals sommige mensen ( hopelijk ) weten, ben ik één van de matties ( hoe zeer ik die titel soms verafschuw, aangezien het niet mijn taaltje is, zo te zeggen ) . Ik heb samen met zes anderen de schoonheid van de bergen herontdekt, ook de wijsheden die ze naar voren brengen.

Ik zal hier mijn verhaal over schrijven op mijn eigen manier, die misschien een licht poëtische uitstraling kan bevatten. Graag wil ik wel toevoegen dat dit verslag geheel uit mijn eigen beleving wordt weergegeven en dat sommige momenten misschien voor een ander heel anders kunnen voelen.
Aangezien ik niet meer weet op welke datums we verbleven worden de dagen anders weergegeven.

Ik zou als tweede worden opgehaald om te vertrekken. Ik kon niet slapen, niet doordat ik zenuwachtig was, ik had gewoon veel honger. Maar misschien is dat een soort van. Ik werd rond half drie opgehaald, dat zie ik niet echt als een aannemelijk maar ik had geen invloed op de situatie ( helaas ). Naarmate iedereen was opgehaald werd het steeds gezelliger in de bus. Maar goed dat we geen hints speelden onderweg, want niemand kreeg de hint door dat ik wou slapen. Toen ik eenmaal wakker was ( ik was de hele tijd halfwakker dus dat telt niet ) waren we er al bijna.

 

Toen we aankwamen bij de jeugdherberg pakten we onze bagage en gingen naar binnen. Eenmaal binnen roken we een zeer onaangename geur die als je het aan me mede-matties vraagt ze zich waarschijnlijk nog goed kunnen herinneren.

 

Na wat warme cacao mit samme en wat cake besloten we om tegen de helling van een berg te lopen en er vervolgens van af te glijden. Ik wil niet opscheppen maar ik moet toegeven dat ik het snelst was. Als avondeten kregen we schnitzel, dat was de slapeloze nacht thuis en in de auto wel waard. Daarna gingen we slapen in de herberg die niet bekendstaat om zijn geur en ook niet om zijn andere accommodaties minus het restaurant. Ik moet hier wel bij vermelden dat door deze omstandigheden het gelach weer wat opkrikte, je hebt natuurlijk wel weer wat meegemaakt.

 

Na het wakker worden en aankleden en enz. stonden we buiten. De zon kwam op achter de bergen als een verlegen kind die voor het eerst zijn ogen opent. Eenmaal gearriveerd op de juiste parkeerplaats bleven we staan. Wat later arriveerde onze twee gidsen. Na het aantrekken van onze uitrusting en het vastmaken van de bananen/sleeën vertrokken we. Volgens mij duurde het niet lang want we arriveerde al snel bij ons kamp en maakten daar de iglo’s waar we in gingen overnachten. Ik weet nog dat we daar heel lang aan hebben gewerkt, maar i.p.v. dat ik dat meld heb ik er een gedicht van gemaakt.

 

 

Voor het avondeten aten we pro biologisch, verbazend genoeg genoot ik ervan. Daarna naar bed.

 

Mijn gedicht klopte bij de eigenschap van de iglo. Je word niet van je warmte beroofd want die is daarbinnen niet. Toch had ik een goede nachtrust, Fedde kan dat bevestigen ( ik werd beschuldigt van gesnurk ). Na wat complicaties met de uitrusting gingen we aan de wandel na een goed ontbijt van Stefen onze gids. Toen we eenmaal aan de wandel waren kwamen we er achter dat we veel voedsel verbranden. Het ontbijt was goed maar niet genoeg voor deze zwijnen. Alleen al na een kwartier gingen we weer eten. We hebben wel wat gelopen maar meer gegeten denk ik. Eerlijk gezegd heb ik daar weinig tot geen problemen mee.
We hadden vanmiddag ook onze eigen sneeuw huiskamer gemaakt ( inclusief
Walk-in fridge ). Helaas had onze TV geen ontvangst. Daarna slapen in onze warme slaapzak, dat was het enige warme daar in de iglo.

 

Na het ontbijt vertrokken we voor een nieuwe expeditie en leerden we hoe te overleven in de sneeuw. Dat deden we door schuilplaatsen te maken en we leerden wat lawine oefeningen. De andere keuze was chocolademelk, jammer genoeg deelde niemand mijn mening. Het leukste was eten ( voorspelbaar ) maar er is meer. We maakten een vuur boven een bevroren beek en maakten daar tosti’s op. Ik had daar een perfecte tak voor. Alvin probeerde dat ook, die van hem was helaas niet water proof. Voor mij was dat de dag wel.

 

De dag van vertrek. We hadden veel diepgaande gesprekken wat betreft het leven en de manier hoe je het leeft. Dat deden we met de twee gidsen. Ik moet zeggen dat ik ze geweldig vond, ze beschikken over veel kennis en wijsheid. Ik heb daar veel van geleerd en zal dat zeker gebruiken. Na het eten weer slapen in de geurrijke herberg.

 

Ik heb de terugreis overgeslagen, die leek mij niet zo interessant. Bij het huis van Rob hadden we goed gegeten. Met de complimenten aan de kokkinnen. Biologisch eten was ok maar ik heb toch liever wat smaak. Na de verhalen te hebben verteld over de reis gingen we nog napraten. Ik was persoonlijk een beetje moe van alle lessen daar en had daardoor de behoefte om naar huis te gaan.

 

Ik weet nu veel meer over het leven. Dat blijf ik wel interessant vinden. Ik zag eerst de bergen als mij thuis, maar ik weet nu dat thuis is waar mijn ( het is besmettelijk ) matties zijn en dus niet de bergen. Toch zie ik mijn toekomst niet in Nederland.
Ik vind dat de wereld heel veel schoonheden bezit maar dat je ze tegenwoordig bijna niet kan zien door de ontwikkelingen van de mens. Ik hoop dat die schoonheden blijven bestaan.